Η Ελλάδα αναγνωρίζεται ως η χώρα που γέννησε τον τουρισμό. Χρονολογία έναρξης το 776 π.Χ., όταν διεξήχθησαν οι πρώτοι καταγραμμένοι Ολυμπιακοί αγώνες, με την Ολυμπία να γίνεται πόλος έλξης επισκεπτών. Παναθήναια, Ίσθμια, Πύθια ήταν οι λοιποί μεγάλοι κράχτες για τους τουρίστες που έβρισκαν ευκαιρία να κάνουν διακοπές στην Αθήνα, την Κόρινθο και τους Δελφούς. Με τον περιηγητή Παυσανία να είναι καταχωρημένος ως ο πρώτος συνειδητός τουρίστας (τέλη Β’ αιώνα μ.Χ.). Ο επόμενος πασίγνωστος επώνυμος τουρίστας ήταν ο Μάρκο Πόλο που τον ΙΓ’ αιώνα επισκέφτηκε την Κίνα. Τουρισμός, όμως, με τη σύγχρονη έννοια είχε αναπτυχθεί από τον Γ’ μ.Χ. αιώνα, όταν η pax romana εξασφάλιζε ασφαλή ταξίδια από τη Βρετανία ως τη Συρία. Τον ίδιο καιρό, ξεκίνησε και η θεσμός της κατασκευής δεύτερης (εξοχικής) κατοικίας για ανάπαυση (οι πλούσιοι Ρωμαίοι προτιμούσαν την περιοχή της Νάπολη).
Η βιομηχανική επανάσταση πρόσφερε χρήμα και ελεύθερο χρόνο στους Εγγλέζους εργοστασιάρχες και εμπόρους, ευνοώντας την ανάπτυξη του τουρισμού: Η νέα βρετανική αστική τάξη ήθελε να γνωρίσει καινούριους τόπους. Στα 1758, δυο δαιμόνιοι Βρετανοί δημιούργησαν το πρώτο τουριστικό γραφείο με την επωνυμία «Cox & Kings». Η βιομηχανία του τουρισμού είχε γεννηθεί. Με τους Βρετανούς να γίνονται οι πρώτοι πελάτες των δημοφιλών τόπων προορισμού: Ακόμα και σήμερα, η παραλία της Ριβιέρας ονομάζεται «Promenade des Anglais» («περίπατος των Άγγλων»), ενώ ξενοδοχεία που ξεφύτρωσαν παντού, έφεραν εγγλέζικα ονόματα («Hotel Bristol», «Carlton Hotel Majestic» κ.λπ.).
Από το 1840, καθιερώθηκε και ο όρος «τουρισμός», ενώ, το 1936, η Κοινωνία των Εθνών (ΚτΕ) καθόρισε ότι τουρίστας είναι αυτός που «ταξιδεύει και διαμένει σε χώρους έξω από το συνηθισμένο περιβάλλον του περισσότερο από 24 ώρες». Ο ΟΗΕ επέκτεινε τον χρόνο «μέχρι έξι μήνες».
Το 2007, η παγκόσμια τουριστική βιομηχανία κατάφερε να εισπράξει 856 δισεκατομμύρια δολάρια, έχοντας στο ενεργητικό της 903 εκατομμύρια διεθνείς αφίξεις τουριστών.
(Έθνος της Κυριακής, 9.8.2009) (τελευταία επεξεργασία, 27.10.2010)