Ο θεραπευτής θεός Ασκληπιός δεν είχε καμιά σχέση με τα Τρίκαλα, έλεγαν στην Επίδαυρο. Απλά, ο άγριος βασιλιάς Φλεγύας έφτασε κάποτε στα μέρη της Επιδαύρου για να δει με τα μάτια του την πόλη και να ζυγιάσει τις πιθανότητες που ο ίδιος είχε, αν εκστράτευε από την Θεσσαλία για να την πάρει. Μαζί του, είχε πάρει την κόρη του, Κορωνίδα, που όμως ήταν έγκυος από τον θεό Απόλλωνα.

Κρυφά από τον πατέρα της, η Κορωνίδα κατάφερε να γεννήσει στο βουνό Μύρτιο όπου και παράτησε το νεογέννητο. Ο Απόλλωνας όμως δεν άφησε τον γιο του να χαθεί. Έκανε μια κατσίκα να ξεστρατίσει από το κοπάδι κάποιου βοσκού, Αρεσθάνα, και να πλησιάσει το μωρό που βρήκε ευκαιρία και θήλασε, ενώ το σκυλί του κοπαδιού στεκόταν φρουρός. Γι’ αυτό, έλεγαν οι Επιδαύριοι, το βουνό μετονομάστηκε Τίτθιον (τόπος θηλασμού).

Ο Αρεσθάνας που είχε χάσει την κατσίκα και τον σκύλο του, άρχισε να ψάχνει τριγύρω και σύντομα βρέθηκε μπροστά στο μωρό που θήλαζε τυλιγμένο σ’ ένα φως μαγικό. Ο βοσκός κατάλαβε ότι κάτι θεϊκό υπήρχε στην όλη ιστορία κι αποφάσισε να πάρει το μωρό κοντά του και να το μεγαλώσει. Το είπαν Ασκληπιό.

Ο Ασκληπιός μεγάλωσε, εκδήλωσε τις ικανότητές του κι έγινε ο θεός – γιατρός. Και για να μην υπάρχουν ανταγωνιστές, οι Επιδαύριοι ορκίζονταν ότι ο Ασκληπιός ποτέ δεν απομακρύνθηκε από τα μέρη εκείνα.

Μια άλλη παραλλαγή ανέφερε ότι ο Δίας πάντρεψε τον τοπικό ήρωα Μάλο με τη μούσα Ερατώ, προστάτισσα της ερωτικής ποίησης. Ανάμεσα στα παιδιά τους ήταν ο Θάμυρης και η Κλεοφήμη. Η Κλεοφήμη παντρεύτηκε έναν αριστοκράτη της Επιδαύρου που λεγόταν Φλεγύας και καμιά σχέση δεν είχε με τον Φλεγύα της Θεσσαλίας. Κόρη τους ήταν η Αίγλη που την φώναζαν Κορωνίδα. Την ερωτεύτηκε ο θεός Απόλλωνας και από την ένωσή τους γεννήθηκε ο Ασκληπιός που ποτέ δεν έφυγε από την Επίδαυρο.

 

Ο Μεσσήνιος Ασκληπιός

Στη Μεσσηνία, ο βασιλιάς Λεύκιππος ίδρυσε πρωτεύουσά του το Λεύκτρο, πόλη που αργότερα προσαρτήθηκε στη Λακωνία. Οι Μεσσήνιοι εξακολουθούσαν να την διεκδικούν στα ιστορικά χρόνια. Παντρεύτηκε την Φιλοδίκη κι απέκτησε τρεις κόρες: Τις Αρσινόη, Ιάλειρα και Φοίβη.

Την Αρσινόη, κατά τη μεσσηνιακή εκδοχή, ερωτεύτηκε ο θεός Απόλλωνας κι απέκτησε μαζί της γιο, τον Ασκληπιό. Σύμφωνα με αυτή την εκδοχή, η Αρσινόη παρέδωσε τον Ασκληπιό στην τροφό Κορωνίδα να το μεγαλώσει. Κι έπειτα, τον πήρε ο Απόλλωνας και τον πήγε στο Πήλιο, να τον αναθρέψει ο Κένταυρος Χείρωνας. Στη Μεσσηνία, έλεγαν, γεννήθηκε ο γιος του Ασκληπιού, Μαχάονας, γιατρός των Αχαιών στην εκστρατεία στην Τροία. Στο Λεύκτρο, τον Ασκληπιό και τον Μαχάονα μαζί με τον αδελφό του, Ποδαλείριο, τους τιμούσαν τουλάχιστον ως τα ρωμαϊκά χρόνια.

Οι απόγονοι του Ασκληπιού, οι Ασκληπιάδες, είχαν στην επικράτειά τους τις θεσσαλικές πόλεις Ιθώμη, Τρίκκη και Οιχαλία. Στη Μεσσηνία, έλεγαν ότι οι πόλεις αυτές είναι μεσσηνιακές με την Ιθώμη να ταυτίζεται με τον ομώνυμο τειχισμένο λόφο πάνω από τη Μεσσήνη και την Οιχαλία να μην είναι άλλη από την παλιά Ανδανία. Όσο για την Τρίκκη, στα ιστορικά χρόνια έδειχναν τα ερείπιά της στα βόρεια του νομού.

 

(τελευταία επεξεργασία, 20 Δεκεμβρίου 2020)