Γύρισε κάποτε ο Ηρακλής στην Τίρυνθα, πιστεύοντας ότι είχε εξαγνιστεί από τον φόνο του Ίφιτου. Οι θεοί όμως είχαν άλλη γνώμη. Δεν επρόκειτο απλά για κάποιο φονικό αλλά για φόνο φιλοξενούμενου. Κι από τον θάνατο του Ίφιτου, ο ήρωας βγήκε κερδισμένος. Του έμειναν οι δώδεκα κλεμμένες φοράδες.

Ο Ηρακλής αρρώστησε βαριά. Κάπου ένιωσε ότι η αρρώστια του ήταν σταλμένη από τους θεούς και θέλησε να πάει στους Δελφούς, να μάθει τι συμβαίνει. Η Δηιάνειρα δεν ήθελε να τον αφήσει να φύγει μόνος. Τον ακολούθησε, έχοντας μαζί της και τον γιο τους, Ύλλο. Στην Τραχινία, ο Κήυκας τους καλοδέχτηκε πάλι. Ο Ηρακλής άφησε εκεί γυναίκα και παιδί κι έφυγε στους Δελφούς.

Η Πυθία, η ιέρεια Ξενόκλεια, αρνήθηκε να ανέβει στον τρίποδα, εξηγώντας του ότι δεν ήταν δυνατόν να του δώσει χρησμό, επειδή βαρυνόταν από τον φόνο. Στις περιπτώσεις αυτές, η αίτηση για χρησμοδότηση γινόταν από εκπρόσωπο του ενδιαφερόμενου.

Ο Ηρακλής έγινε πυρ και μανία. Δεν είχε κάνει τόσο δρόμο για να συναντήσει την άρνηση. Η Πυθία επέμενε και ο ημίθεος απείλησε ότι θα ληστέψει τον ναό. Δεν την έπεισε. Θυμωμένος, άρπαξε τον τρίποδα και έφυγε. Θα ίδρυε, είπε, δικό του μαντείο. Έφτασε τρέχοντας ως την αρκαδική Φενεό. Ως το Γύθειο, λένε άλλοι. Εκεί τον πρόλαβε ο Απόλλωνας και του ζήτησε να επιστρέψει τον τρίποδα. Ο Ηρακλής αρνήθηκε. Αρπάχτηκαν για τα καλά. Θεός ο Απόλλωνας, ημίθεος ο Ηρακλής, γιοι του Δία και οι δυο. Η αναμέτρηση ήταν σκληρή αλλά έληξε χωρίς νικητή καθώς ο Δίας, όπως πολλές φορές στο παρελθόν είχε πράξει, σταμάτησε την μάχη ρίχνοντας ένα κεραυνό ανάμεσα στους αντιπάλους.

Ο αρχηγός των θεών εξήγησε στον Ηρακλή ότι ο Απόλλωνας δεν κάνει του κεφαλιού του αλλά εκτελεί δικές του εντολές. Και η απόφασή του ήταν ότι ο ημίθεος έπρεπε να πουληθεί δούλος για τρία χρόνια και τα χρήματα από την πώληση να δοθούν, στον Εύρυτο και τους γιους του. Μόνο έτσι θα εξαγνιζόταν από τον φόνο του Ίφιτου. Τέτοια τιμωρία ο Δίας έβαζε μόνο σε θεούς. Και ο Ηρακλής θεός έμελλε να γίνει και να κερδίσει την αθανασία. Επέστρεψε τον τρίποδα και φίλιωσε με τον αδελφό του. Σε ανάμνηση της νέας φιλίας, έκτισαν την πόλη του Γυθείου. Μετά, ο Ηρακλής πουλήθηκε στην Ομφάλη.

 

(τελευταία επεξεργασία, 18 Σεπτεμβρίου 2021)