Η 3η Αυγούστου στην ιστορία

                                                                   3 Αυγούστου 1521

                                                                   Οι Κονκισταδόροι

 

Στο δεύτερο ταξίδι του, το 1493, ο Χριστόφορος Κολόμβος είχε μαζί του και τον Ισπανό στρατηγό Ντιέγκο Βελάσκεθ (1465 - 1547) που κατάκτησε την Κούβα, έκτισε την Αβάνα (1515 ή 1519) και πέρασε στην απέναντι ακτή του Γιουκατάν, εκεί όπου είναι η χερσόνησος «μύτη» του Μεξικού και της Γουατεμάλας (1517). Δεν προχώρησε περισσότερο. Όταν έφτασαν στ’ αφτιά του οι περιπέτειες του Μπαλμπόα (βλ. 25.9.1513) που είχε ξεκινήσει από τη γειτονική Αϊτή, διέταξε τον αξιωματικό του, Φερνάντο Κορτέζ, να εκστρατεύσει στην απέναντι γη, όπου το άγνωστο Μεξικό. Άρχιζε η εποχή των κονκισταδόρων, των κατακτητών. Ήταν οι άνθρωποι που διψούσαν για χρυσάφι κι αδιαφορούσαν για την περιπέτεια της ανακάλυψης νέων τόπων και της δημιουργίας αποικιών.

Ο Κορτέζ (1485 - 1547) έφυγε από την Κούβα στις 10 Φεβρουαρίου 1519, παράπλευσε το Γιουκατάν και βγήκε στο Νότιο Μεξικό, στις 8 Αυγούστου. Είχε μαζί του μερικούς ιππείς και γύρω στους πεντακόσιους πεζούς. Έκαψε τα καράβια, ώστε να μην υπάρχει δρόμος επιστροφής, και προχώρησε βόρεια - βορειοδυτικά. Από ιθαγενείς, έμαθε για τη χώρα των Αζτέκων που είχαν επιβάλει την κυριαρχία τους σε ολόκληρη την περιοχή. Έμαθε πως οι Ινδιάνοι είχαν την υποχρέωση να προσφέρουν κάθε τόσο ομοεθνείς τους, θυσία στις άγριες τελετές των Αζτέκων. Έμαθε και για την προφητεία, στην οποία πίστευαν οι Αζτέκοι: Κάποια στιγμή, οι θεοί τους θα έρχονταν να τους βρουν. Θα ήταν καβάλα σε άλογα, με πρόσωπα λευκά και γενειάδες. Ήταν ό,τι του χρειαζόταν.

Οι Ισπανοί έφτασαν στην πρωτεύουσα των Αζτέκων, μια τεράστια πόλη με 60.000 σπίτια, και βρήκαν την υποδοχή που περίμεναν. Ο ίδιος ο βασιλιάς τους, Μοντεζούμα, βγήκε να τους καλωσορίσει. Ήταν οι θεοί. Αντάλλαξαν δώρα. Ο Μοντεζούμα τους παραχώρησε μια ολόκληρη συνοικία να μένουν. Οι Ισπανοί τριγυρνούσαν στην πόλη και δεν μπορούσαν να κρύψουν την απληστία τους: Παντού, στους ναούς και στα ανάκτορα, αφύλαχτο χρυσάφι, εκτεθειμένες πολύτιμες πέτρες, αφιερώματα στους θεούς. Λίγο λίγο, η απληστία επικράτησε. Άρχισαν τις λεηλασίες.

Όμως, δεν ήταν όλοι οι Αζτέκοι θεοφοβούμενοι. Ένα πρωί, βρέθηκαν τρεις Ισπανοί νεκροί. Άρα, δεν ήταν θεοί. Οι Αζτέκοι ξεσηκώθηκαν, κατάργησαν τον βασιλιά τους, έβαλαν άλλον στη θέση του. Ο Μοντεζούμα πληγώθηκε και πέθανε. Ο Κορτέζ υποχώρησε στην ακτή. Έφτασε με ελάχιστους επιζώντες καθώς οι στρατιώτες του βάραιναν κουβαλώντας κι όσο χρυσάφι καθένας τους μπορούσε να σηκώσει. Όσοι καθυστερούσαν, συλλαμβάνονταν από τους Αζτέκους κι υποχρεώνονταν να καταπιούν λιωμένο χρυσό. Ήταν η τιμωρία για την απληστία.

Στην ακτή, φάνηκε μια μοίρα του ισπανικού στόλου. Ο αρχηγός της είχε εντολή να συλλάβει τον Κορτέζ. Ο κονκισταντόρ είχε σταλεί να κατακτήσει το Μεξικό στο όνομα της Ισπανίας κι αυτός δρούσε για λογαριασμό του. Ο Κορτέζ τον πήρε με το μέρος του. Χρησιμοποιώντας τους άνδρες του στόλου κι όσους από τους δικούς του είχαν σωθεί, πολιόρκησε την πρωτεύουσα των Αζτέκων. Γύρω στους 100.000 ινδιάνοι ήρθαν να τον ενισχύσουν, πιστεύοντας πως θα τους ελευθερώσει. Δρόμο με δρόμο, σοκάκι με σοκάκι, σπίτι με σπίτι, η πρωτεύουσα των Αζτέκων έπεσε. Τελευταίο τους οχυρό, ο επιβλητικός ναός στο κέντρο μιας λίμνης. Έπεσε στους Ισπανούς, στις 3 Αυγούστου 1521. Η εκδίκηση τους ξέσπασε άγρια, πάνω στους νικημένους. Τους ξεκλήρισαν με τρομερά βασανιστήρια. Η κατάκτηση του Μεξικού ολοκληρώθηκε, το 1528.

Πιο νότια, ο Φραγκίσκο Πιζάρο (1475 - 1541) και τ’ αδέρφια του βγήκαν, το 1531, στο Περού, όπου άνθιζε ο πολιτισμός των Ίνκας. Στις 16 Νοεμβρίου 1532, οι Ισπανοί του Πιζάρο νίκησαν τους Ίνκας και συνέλαβαν τον βασιλιά Αταχουάλπα. Ο βασιλιάς υποσχέθηκε χρυσάφι με αντάλλαγμα την ελευθερία του. Ο Πιζάρο πήρε το χρυσάφι και σκότωσε τον βασιλιά. Δεν το μοίρασε σωστά κι ένας από τους αξιωματικούς του επαναστάτησε. Ο Πιζάρο τον αποκεφάλισε. Ο γιος του σκοτωμένου εκδικήθηκε, σκοτώνοντας τον ίδιο τον Πιζάρο, το 1541. Με τη βεντέτα που ξεκίνησε, σκοτώθηκαν ως το 1542 όλοι, όσοι είχαν κατακτήσει το Περού κι είχαν μοιραστεί το χρυσάφι των Ίνκας. Όμως, σχεδόν ολόκληρη η Νότια Αμερική είχε περάσει στην κυριαρχία των Ισπανών.

 

216 π.Χ. Οι Καρχηδόνιοι με τον Αννίβα νικούν θριαμβευτικά τις ανώτερες σε αριθμό ρωμαϊκές δυνάμεις στη Μάχη των Καννών (Ν. Ιταλία). Ήταν η τελευταία νίκη για την Καρχηδόνα.

 

1347: Στον Εκατονταετή πόλεμο, η γαλλική πόλη Καλαί πέφτει στα χέρια του Εδουάρδου Γ’ της Αγγλίας.

 

1460: Ο από το 1437 βασιλιάς της Σκοτίας, Ιάκωβος Β’, σκοτώνεται από τους Άγγλους υπερασπιστές του κάστρου του Ρόξμπουργκ, στη διάρκεια πολιορκίας. Είχε γεννηθεί στις 16 Οκτωβρίου 1430.

 

1770: Γεννιέται ο Φρειδερίκος Γουλιέλμος Γ’, βασιλιάς της Πρωσίας από το 1797 ως τον θάνατό του, το 1840.

 

1856: Γεννιέται ο Άλφρεντ Ντέικιν, τρεις φορές πρωθυπουργός της Αυστραλίας. Πέθανε στις 7 Οκτωβρίου 1919.

 

1867: Γεννιέται ο Στάνλεϊ Μπάλντουιν, πρωθυπουργός της Βρετανίας (1923 – 1929 και 1935 – 1937). Πέθανε στις 14 Δεκεμβρίου 1947.

 

1872: Γεννιέται στη Δανία ο Χάκον Ζ’, βασιλιάς της Νορβηγίας από την ανεξαρτησία της το 1905 ως τον θάνατό του, το 1957.

 

1903: Γεννιέται ο Χαμπίμπ Μπουργκίμπα, πρώτος πρόεδρος της Τυνησίας (1957 - 87).

 

1904: Οι βρετανικές αποικιακές δυνάμεις μπαίνουν στη Λάσα, πρωτεύουσα του Θιβέτ. Ο τότε Δαλάι Λάμα διέφυγε.

 

1914: Στον Α’ Παγκόσμιο πόλεμο που μόλις έχει αρχίσει, οι Γερμανοί βομβαρδίζουν τη γαλλική πόλη Λουνεβίλ. Είναι ο πρώτος βομβαρδισμός που έγινε ποτέ από τον αέρα. Ρίχτηκαν έξι οβίδες.

 

1940: Η Λιθουανία εντάσσεται στη Σοβιετική Ένωση.

 

Η 3η Αυγούστου στον πολιτισμό

 

                                                                  3 Αυγούστου 1954

                                                                        Η Κολέτ

 

Η σειρά των πρώτων μυθιστορημάτων της με τις περιπέτειες της Κλοντίν, έφερε την υπογραφή του «Γουίλι», ψευδώνυμο του Γάλλου συγγραφέα και συζύγου της, Ανρί Γκοτιέ Βιλάρ. Την είχε «κλειδώσει» σε ένα δωμάτιο και απαιτούσε από αυτήν να γράφει. Η Σιδονία Γαβριέλα Κολέτ γεννήθηκε στις 28 Ιανουαρίου 1873 στη γαλλική επαρχία και έμελλε να γίνει η πιο σημαντική συγγραφέας της πατρίδας της το πρώτο μισό του 20ού αιώνα. Μεγάλωσε σε ένα χωριό της Βουργουνδίας, όπου την είδε και τη ζήτησε σε γάμο ο κατά δεκαπέντε χρόνια μεγαλύτερός της συγγραφέας. Ήταν άπραγη χωριατοπούλα όταν βρέθηκε στο Παρίσι, στα είκοσί της χρόνια. Ο «Γουίλι» της γνώρισε τα σαλόνια, ανακάλυψε το συγγραφικό της ταλέντο και την έκλεισε σε ένα δωμάτιο, πιέζοντάς τη να γράψει. Τα πρώτα τέσσερα μυθιστορήματά της («Η Κλοντίν στο σχολείο» 1900, «Η Κλοντίν στο Παρίσι» 1901, «Η ερωτευμένη Κλοντίν» 1902 και «Η αθώα σύζυγος» 1903), στην πραγματικότητα, περιέγραφαν τις δικές της εμπειρίες και γνώρισαν μεγάλη επιτυχία αλλά έφεραν την υπογραφή του συζύγου της. Στα 1906, τον παράτησε. Κράτησε για τον εαυτό του τα πνευματικά της δικαιώματα. Η Κολέτ συνέχισε να γράφει με το ψευδώνυμο «Κολέτ Γουίλι». Μια προσωρινή σχέση με κάποια πλούσια λεσβία απέδωσε το μυθιστόρημα «Ο μπαγαπόντης» (1910). Στα 1910, πήρε διαζύγιο από τον «Γουίλι» και στα 1912 παντρεύτηκε τον αρχισυντάκτη της εφημερίδας «Le Matin» (Το Πρωί), Ανρί ντε Ζουβενέλ. Ξεκίνησε η πιο ευτυχισμένη περίοδος της ζωής της, καρπό της οποίας ήταν η χαριτωμένη κόρη της, και η συγγραφικά πιο παραγωγική. Στα 1934, χώρισε για δεύτερη φορά. Την επόμενη χρονιά, στα 61 της χρόνια, παντρεύτηκε τον συγγραφέα Μορίς Γκουντεκέ. Τα μυθιστορήματά της συνέχιζαν να συναρπάζουν αλλά σχεδόν κανένα από αυτά δεν μπόρεσε να σταθεί σε θεατρική διασκευή. Όμως, στα 1944, κυκλοφόρησε το βιβλίο της «Ζιζί», ιστορία ενός κοριτσιού που μεγάλωσαν δυο ηλικιωμένες αδελφές για να γίνει πόρνη. Στα 1958, μεταφέρθηκε στην μεγάλη οθόνη με τους Μορίς Σεβαλιέ, Λουί Ζουρντάν και Λέσλι Καρόν. Έσπασε τα ταμεία.

Μέλος της Βασιλικής Ακαδημίας του Βελγίου από το 1935 και της Γαλλικής Ακαδημίας από το 1945, η Κολέτ έγινε μια από τις ελάχιστες γυναίκες που εγγράφηκαν στη λεγεώνα της Τιμής. Την αποκάλεσαν «χρονογράφο της θηλυκής ύπαρξης». Πέθανε ανάμεσα στις αγαπημένες της γάτες, στις 3 Αυγούστου 1954, σε ηλικία 81 χρόνων.

 

1492: Ο Χριστόφορος Κολόμβος ξεκινά για το ταξίδι που θα τον οδηγήσει στην ανακάλυψη της Αμερικής. Έφτασε εκεί στις 12 Οκτωβρίου αλλά έμενε με την εντύπωση ότι βρισκόταν στις Ανατολικές Ινδίες.

 

1778: Ανοίγει η Σκάλα του Μιλάνου, δημιούργημα του Γκιουζέπε Πιερμαρίνι.

 

1829: Πρεμιέρα (στο Παρίσι) της όπερας του Τζιοακίνο Ροσίνι, «Γουλιέλμος Τέλος». Ήταν η τελευταία που συνέθεσε.

 

1858: Ανακαλύπτεται από τον Άγγλο εξερευνητή, Τζον Σπικ, η Λίμνη Βικτορία, η κύρια πηγή του Νείλου.

 

1936: Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Βερολίνου, ο μαύρος αθλητής Τζέσε Οουενς, κερδίζει το πρώτο από τα τέσσερα χρυσά του μετάλλια.

 

1958: Το αμερικανικό ατομικό υποβρύχιο «Ναυτίλος», υπό την καθοδήγηση του Γουίλιαμ Άντερσον, γίνεται το πρώτο σκάφος που έφτασε στο Βόρειο Πόλο κινούμενο κάτω από τους πάγους.

 

1963: Μετά από σχεδόν 300 εμφανίσεις στο Κλαμπ Κάβερν στο Λίβερπουλ, από το 1961 κι έπειτα, οι Μπιτλς παίζουν πάλι εκεί, για τελευταία όμως φορά.

 

2008: Νικώντας 57 – 50 τη Λιθουανία στον τελικό του Πύργου της Ηλείας, η εθνική Ελλάδας αναδεικνύεται πρωταθλήτρια εφήβων Ευρώπης στο μπάσκετ, για πρώτη φορά στην ιστορία της.

Επικοινωνήστε μαζί μας