Ο επαναστατικός άνεμος που φυσούσε στη μικρασιατική παραλία λίγο πριν από το 500 π.Χ. είχε στόχο την απαλλαγή των ελληνικών πόλεων από την περσική κατοχή. Στην κίνηση αυτή πρωτοστατούσε η Μίλητος με τον Αρισταγόρα να διατρέχει την Κυρίως Ελλάδα αναζητώντας συμμάχους και βοήθεια. Βρήκε ευήκοα ώτα στην Αθήνα και την Ερέτρια, συνάντησε άρνηση στη Σπάρτη και την υπόλοιπη Πελοπόννησο. Εκείνο τον καιρό, ο Διονύσιος ο Κυκλογράφος, από την Μίλητο, έγραψε Ιστορία των μύθων (περί το 510 π.Χ.). Και υποστήριξε ότι ο Ηρακλής μπήκε αρχηγός της Αργοναυτικής εκστρατείας, προσπαθώντας ίσως να φιλοτιμήσει τους Αργείους. Υπήρχε και κάποιος Δημάρατος, συγγραφέας στον οποίο παραπέμπει συχνά ο Απολλόδωρος, που έγραψε ότι ο Ηρακλής πήγε ως την Κολχίδα.
Ενάμισι αιώνα αργότερα, κανένας δεν πίστευε ότι ο Ηρακλής ήταν ανάμεσα στους Αργοναύτες. Ο Ηρόδωρος Ποντικός, γραμματικός από την Ηράκλεια του Πόντου, σύγχρονος του Αριστοτέλη (4ος αιώνας π.Χ.), που έγραψε Αργοναυτικά και καθ’ Ηρακλέα, από τον οποίο δανείστηκε πολλά ο Απολλώνιος, ρητά αναφέρει ότι ο Ηρακλής δεν μετείχε στην εκστρατεία καθώς εκείνο τον καιρό ήταν δούλος της Ομφάλης. Και ο ιστοριογράφος Φερεκύδης ο Λέριος και Αθηναίος (επειδή έμεινε πολλά χρόνια στην Αθήνα), που άκμασε λίγο αργότερα από τον Ηρόδοτο (4ος αιώνας π.Χ.), γράφει ότι ο Ηρακλής έμεινε στις Αφετές της Θεσσαλίας επειδή η Αργώ φώναζε ότι δεν μπορεί να αντέξει στο βάρος του.
Έτσι κι αλλιώς, ακόμα και εκείνοι που έβαλαν τον Ηρακλή στο παιχνίδι, τον έφτασαν ως τη Μυσία και μετά τον γύρισαν πίσω.
(τελευταία επεξεργασία, 5 Σεπτεμβρίου 2021)