Ραψωδία Ε – Εναντίον και θεών

Στη δόξα του Διομήδη είναι αφιερωμένη η ραψωδία Ε. Ξεκινά με τη μονομαχία του με τους γιους του Δάρη, ιερέα του Ήφαιστου, τον Φηγέα και τον Ιδαίο. Ο Φηγέας έπεσε νεκρός, ο Ιδαίος προτίμησε να το βάλει στα πόδια. Η Αθηνά που νωρίτερα είχε εμψυχώσει τον Διομήδη, έπεισε τον Άρη οι δυο τους να αποσυρθούν και ν’ αφήσουν Τρώες και Αχαιούς να παλέψουν χωρίς θεϊκή βοήθεια για τη νίκη. Οι Αχαιοί βρήκαν ευκαιρία και επιτέθηκαν με σφοδρότητα. Ο Αγαμέμνονας σκότωσε τον Οδίο. Ο Ιδομενέας τον Φαίστο. Ο Μενέλαος τον Στρόφιο. Ο Μηριόνης τον Φέρεκλο. Ο Μέγης τον Πήδαιο. Ο Ευρύπυλος τον Υψήνορα.

Την ίδια ώρα, ο Διομήδης, σωστός σίφουνας, ανέτρεπε τις τρωικές φάλαγγες, μόνος εναντίον όλων. Ο Πάνδαρος τον σημάδεψε με το τόξο του. Ένα βέλος βρήκε τον ήρωα στον δεξιό ώμο και τον τραυμάτισε. Ο Πάνδαρος άρχισε να πανηγυρίζει αλλά ο Διομήδης ζήτησε από τον Σθένελο που μαχόταν κοντά του, να τον βοηθήσει να βγάλει το βέλος. Ο Σθένελος το τράβηξε και η Αθηνά τον ανακούφισε. Με νέα ορμή, ο Διομήδης χύθηκε πάλι στους Τρώες. Απέφυγε ένα ακόμα βέλος, σκότωσε τον Αστύνοο και τον Υπείρωνα, στράφηκε εναντίον των αδελφών Άβα και Πολύιδου, τους ξάπλωσε νεκρούς, προχώρησε καταπάνω σε δυο άλλα αδέλφια, τους Ξάνθο και Θόωνα, τους σκότωσε και χίμηξε εναντίον δυο γιων του Πρίαμου, τους Εχέμμωνα και Χρομίο. Τους κατέβασε από τα άρματά τους και τους σκότωσε. Έστειλε τα άλογα, λάφυρα στα καράβια των Αχαιών.

Ο Αινείας, βλέποντας το θανατικό που ο Διομήδης σκορπούσε, πλησίασε τον Πάνδαρο και του ζήτησε να τον τοξεύσει. Ο Πάνδαρος απάντησε πως ήδη προσπάθησε αλλά δεν μπόρεσε να τον σκοτώσει. Οι δυο τους αποφάσισαν να μονομαχήσουν με τον Αχαιό. Ανέβηκαν στο άρμα του Αινεία και χύθηκαν εναντίον του. Ο Σθένελος τους είδε και ειδοποίησε τον Διομήδη, συστήνοντάς του να υποχωρήσει. Ο Διομήδης αρνήθηκε. Στη μονομαχία που ακολούθησε, ο Πάνδαρος σκοτώθηκε. Ο Αινείας θέλησε να υπερασπιστεί το πτώμα του συμπολεμιστή του αλλά ο Διομήδης σήκωσε ένα πελώριο βράχο και τον πέταξε πάνω του. Ο Αινείας χτυπήθηκε κι έπεσε λιπόθυμος. Η μητέρα του, η θεά Αφροδίτη, τον σκέπασε με το φόρεμά της, να μην είναι εκτεθειμένος στα βέλη των Αχαιών. Την ίδια ώρα, ο Σθένελος τραβούσε το άρμα με τα άλογα του Αινεία προς το στρατόπεδο των Αχαιών.

Καθώς η Αφροδίτη προσπαθούσε να βγάλει τον Αινεία από το πεδίο της μάχης, ο Διομήδης της επιτέθηκε. Το δόρυ του τρύπησε τον καρπό της. Το ιχώρ, το αίμα των θεών, άρχισε να τρέχει. Παράτησε τον Αινεία πονεμένη. Από τα χέρια του Διομήδη τον Αινεία έσωσε ο Απόλλωνας. Η Ίριδα έβγαλε την Αφροδίτη από τη μάχη και την πήγε εκεί που καθόταν ο Άρης και χάζευε τη σύρραξη. Η Αφροδίτη ζήτησε το άρμα του, για να γυρίσει στον Όλυμπο. Η Ίριδα το οδήγησε εκεί. Η Αφροδίτη παραπονέθηκε για την αποκοτιά του Διομήδη. Η Διώνη την παρηγόρησε, ενώ ο Δίας της είπε:

«Δεν είναι για σένα, παιδί μου, τα έργα του πολέμου* εσύ να κοιτάζεις τις ευχάριστες δουλειές του γάμου, και αυτά όλα θα τα νοιαστούν ο γρήγορος Άρης και η Αθηνά».

Την ίδια ώρα, ο Διομήδης χιμούσε εναντίον του Αινεία, παρ’ όλο που ο Απόλλωνας τον σκέπαζε προστατευτικά. Τρεις φορές επιτέθηκε και ισάριθμες αποκρούστηκε. Την τέταρτη, ο Απόλλωνας του μίλησε οργισμένα. Αναγκαστικά, ο Διομήδης έκανε πίσω. Ο Απόλλωνας πήγε τον Αινεία στην Πέργαμο. Μετά, έπεισε τον Άρη να βοηθήσει τους Τρώες.

Με τη μορφή ενός Θράκα αρχηγού, του Ακάμα, ο Άρης μπήκε στη μάχη, εμψυχώνοντας τους Τρώες. Ο Σαρπηδόνας ξεσήκωσε τον Έκτορα κι οι δυο τους όρμησαν εναντίον των Αχαιών. Κι ήταν και ο Αινείας που απείραχτος ξαναγύρισε κοντά τους. Στην άλλη πλευρά, ο Αίαντας του Τελαμώνα και ο Αίαντας ο Λοκρός, μαζί με τον Οδυσσέα και τον Διομήδη, ξεσήκωναν τους Αχαιούς, να μην υποχωρήσουν. Κοντά τους ήρθε και ο Αγαμέμνονας και τους μιλούσε. Μετά, ύψωσε το δόρυ του και το εξαπέστειλε ίσα πάνω στον Δηικόοντα, φίλο και σύντροφο του Αινεία. Το δόρυ διαπέρασε την ασπίδα και τρύπησε τον Τρώα στην κοιλιά.

Ήταν η σειρά των Τρώων να κάνουν κάτι. Ο Αινείας σκότωσε τα αδέλφια, Κρήθωνα και Ορσίλοχο. Ο Μενέλαος βγήκε μπροστά. Ο Αινείας στάθηκε να τον αντιμετωπίσει. Αποφάσισε πως καλύτερα ήταν να φύγει όταν είδε τον Αντίλοχο να στέκει πλάι στον βασιλιά της Σπάρτης. Την πλήρωσε ο Πυλαιμένης, ο αρχηγός των Παφλαγόνων, που έπεσε νεκρός από το δόρυ του Μενέλαου. Κι ο Μύδωνας, ο ηνίοχός του που τρυπήθηκε από το σπαθί του Αντίλοχου.

Ο Άρης ήταν που εμφανίστηκε με τη μορφή του κι οδήγησε τον Έκτορα και τους δικούς του στην καρδιά της μάχης. Βλέποντας τον θεό, ο Διομήδης κάλεσε τους συντρόφους του να υποχωρήσουν: «Ας μη θέλουμε να πολεμούμε με θεούς», είπε.

Ο Έκτορας πρόλαβε και σκότωσε τον Μενέσθη και τον Αγχίαλο. Απάντησε ο Αίαντας του Τελαμώνα, σκοτώνοντας τον Άμφιο. Την ίδια ώρα, ο γιος του Ηρακλή, ο Τληπόλεμος, και ο Σαρπηδόνας, ο αρχηγός των Λυκίων, βρέθηκαν ο ένας απέναντι στον άλλο. Εξακόντισαν ταυτόχρονα τα δόρατά τους. Ο Τληπόλεμος χτυπήθηκε στον λαιμό και σκοτώθηκε. Ο Σαρπηδόνας στον μηρό και επέζησε. Οι σύντροφοί τον μετέφεραν μακριά. Εναντίον τους χύθηκε ο Οδυσσέας κι άρχισε να τους σκοτώνει τον ένα μετά τον άλλο: Κοίρανος, Αλάστορας, Χρομίος, Άλκανδρος, Αλίος, Νοήμονας και Πρύτανης σωριάστηκαν νεκροί. Ο Έκτορας προσπάθησε να σώσει τους υπόλοιπους. Αυτός και ο θεός Άρης σκότωσαν τον Τεύθραντα, τον Ορέστη, τον Αιτωλό, τον Οινόμαο, τον Έλενο και τον Ορέσβιο.

Η Ήρα πήρε είδηση τη σφαγή και ειδοποίησε την Αθηνά. Εκείνη αρματώθηκε. Οι δυο τους μπήκαν στις γραμμές των Αχαιών και τους εμψύχωσαν. Ο Διομήδης είπε στην Αθηνά ότι δεν ήταν δυνατό να τα βάλει με τον Άρη. Η Αθηνά απάντησε πως ήταν. Ανέλαβε ηνίοχος του Διομήδη κι οδήγησε το άρμα στη μεριά του Άρη που εκείνη τη στιγμή ήταν απασχολημένος να αφαιρεί την πανοπλία του νεκρού Περίφα, «του πιο γενναίου από τους Αιτωλούς». Η θεά «φόρεσε την περικεφαλαία του Άδη, για να μην την δει ο δυνατός Άρης». Ο Άρης κινήθηκε κατά του Διομήδη. Εξακόντισε ένα δόρυ εναντίον του. Η Αθηνά βοήθησε και το δόρυ δεν τον βρήκε. Ο Διομήδης εξακόντισε το δικό του δόρυ. Με τη βοήθεια της Αθηνάς, αυτό βρήκε τον Άρη κάτω από τη ζώνη. Ο θεός ούρλιαξε από τον πόνο, κάνοντας τους Τρώες να λουφάξουν. Έφυγε στον Όλυμπο να παραπονεθεί εναντίον της Αθηνάς στον πατέρα του, τον Δία.

Ο αρχηγός των θεών τον αποπήρε αλλά διέταξε τον γιατρό του Ολύμπου, τον Παιήονα, να τον θεραπεύσει.

(τελευταία επεξεργασία, 8 Φεβρουαρίου 2022)