Ραψωδία Η – Αίαντας εναντίον Έκτορα
Αναθάρρησαν οι Τρώες βλέποντας ότι ο Έκτορας και ο Πάρης ξαναμπήκαν μαζί στη μάχη. Ο Πάρης σκότωσε τον Μενέσθιο κι ο Έκτορας τον Ηιονέα. Κι ο Γλαύκος τον Ιφίνοο. Τα είδε όλα αυτά η Αθηνά κι έσπευσε στο πεδίο της μάχης να προστατέψει τους Αχαιούς. Της βγήκε μπροστά ο Απόλλωνας. Πρότεινε, αντί να τσακώνονται, να προκαλέσουν προσωρινή παύση της μάχης και να περιοριστούν σε μια μονομαχία ανάμεσα στον Έκτορα κι έναν από τους Αχαιούς. Η Αθηνά συμφώνησε. Η θέλησή τους πέρασε στον μάντη Έλενο που τη μετέφερε στον αδελφό του. Ο Έκτορας συγκράτησε τους Τρώες κι ο Αγαμέμνονας, που τον είδε, τους Αχαιούς.
Όταν η μάχη σταμάτησε, ο Έκτορας βγήκε μπροστά και προκάλεσε όποιον από τους Αχαιούς ήθελε, να μονομαχήσει μαζί του. Οι Αχαιοί λούφαξαν. Ο Μενέλαος τους είπε «γυναικούλες» κι ετοιμάστηκε να μονομαχήσει αυτός με τον Έκτορα. Ο Αγαμέμνονας τον συγκράτησε. Μόνο ο Αχιλλέας θα μπορούσε να αναμετρηθεί με τον γιο του Πριάμου αλλά αυτός απείχε από τις μάχες. Ο Νέστορας έψεξε τους άλλους. Τα λόγια του τους κέντρισαν. Πετάχτηκαν όρθιοι εννιά και αυτοπροτάθηκαν:
Αγαμέμνονας, Διομήδης, Αίαντας του Τελαμώνα, Αίαντας ο μικρός, Ιδομενέας, Μηριόνης, Ευρύπυλος, Θόας και Οδυσσέας. Ο Νέστορας πρότεινε να γίνει κλήρωση ανάμεσά τους. Ο στρατός ευχόταν να πέσει ο κλήρος στον Αίαντα του Τελαμώνα ή στον Διομήδη ή στον Αγαμέμνονα. Μόνο σ’ αυτούς έλπιζαν ότι μπορούσαν να τα καταφέρουν.
Κληρώθηκε ο Αίαντας. Όταν βγήκε μπροστά, ήταν σειρά του Έκτορα να λουφάξει. Περίμενε άλλον. Τρόμαξαν και οι Τρώες. Μόνο η ασπίδα του Αίαντα είχε την όψη πύργου! Η μονομαχία ξεκίνησε σφοδρή αλλά δεν έβγαλε νικητή. Μετά από ώρα αμφίρροπης πάλης, ο Έκτορας πρότεινε στον Αίαντα να δεχτεί την ισοπαλία. Ο Αίαντας συμφώνησε. Οι δυο μονομάχοι αντάλλαξαν δώρα: Ο Έκτορας χάρισε ένα «ασημοκάρφωτο» σπαθί με το θηκάρι του και ο Αίαντας μια ζώνη περίτεχνη πορφυρή.
Αιώνες αργότερα, ο Σοφοκλής έγραψε στην τραγωδία του «Αίας» (στίχοι 1029 κ.ε.) ότι ο γιος του Τελαμώνα, χρησιμοποιώντας το σπαθί του Έκτορα, έμελλε να αυτοκτονήσει. Κι ότι με την ζώνη αυτή έδεσε ο Αχιλλέας κι έσερνε νεκρό τον Έκτορα.
Για την ώρα, οι Τρώες ανακουφίστηκαν που επέζησε ο Έκτορας, ενώ οι Αχαιοί επιφύλαξαν στον Αίαντα υποδοχή νικητή. Ο Αγαμέμνονας οργάνωσε συμπόσιο για να τον τιμήσει. Σ’ αυτό, ο Νέστορας πρότεινε να ζητηθεί ανακωχή μιας μέρας ώστε οι αντίπαλοι να θάψουν τους νεκρούς τους.
Την ίδια ώρα, στο κάστρο της Τροίας γινόταν συνέλευση, με τον Αντήνορα να προτρέπει τους Τρώες να τιμήσουν τους όρκους τους και να επιστρέψουν στους Αχαιούς την Ελένη και τους αρπαγμένους θησαυρούς. Ο Πάρης αρνήθηκε. Τα κλεμμένα ήταν πρόθυμος να τα γυρίσει πίσω αλλά όχι και την Ωραία Ελένη. Αποφασίστηκε να σταλεί ο Ιδαίος και να μεταφέρει τη σχετική πρόταση στους Αχαιούς.
Ήταν την επομένη ημέρα, όταν ο Ιδαίος πήγε στο αχαϊκό στρατόπεδο μεταφέροντας την πρόταση μαζί με αίτημα για ανακωχή ώσπου να ταφούν οι νεκροί. Η λύση του πολέμου με αντάλλαγμα τα κλοπιμαία απορρίφθηκε. Συμφωνήθηκε ανακωχή. Οι πυρές για το κάψιμο των νεκρών φώτιζαν την Τροία και τους κάμπους. Κι αμέσως μετά, οι Αχαιοί άνοιξαν τάφρο κι έχτισαν τείχος.
Στον Όλυμπο, ο Ποσειδώνας διαμαρτυρήθηκε στον Δία. Το κτίσμα των Αχαιών απειλούσε την φήμη του δικού του κτίσματος. Όπως έχει αναφερθεί, αυτός ήταν που είχε υψώσει τα τείχη της Τροίας. Ο Δίας του έδωσε την άδεια να γκρεμίσει το τείχος των Αχαιών, όταν ο πόλεμος θα τέλειωνε.
(τελευταία επεξεργασία, 10 Φεβρουαρίου 2022)