Ραψωδία Ι – Πρεσβεία στον Αχιλλέα
Στο στρατόπεδο των Αχαιών είχε πέσει μαύρη απελπισία. Ο Αγαμέμνονας κάλεσε συμβούλιο αρχηγών. Πρότεινε να τα μαζέψουν και να φύγουν. Δεν ήταν γραφτό να πάρουν την Τροία. Ο Διομήδης ήταν που του εναντιώθηκε πρώτος. «Λες ανοησίες», του είπε. Και τον κάλεσε να φύγει, αν ήθελε. Κι αν ήθελαν και οι άλλοι, ας έφευγαν. Εκείνος θα έμενε και μαζί του θα έμενε κι ο Σθένελος. Και, στο τέλος, θα έπαιρναν την Τροία.
Ο Νέστορας συμφώνησε μαζί του. Είχε να κάνει μια πρόταση αλλά πρώτα ζήτησε από τον Αγαμέμνονα να βάλει να φάνε: «Γεμάτες είναι οι σκηνές σου από κρασί που κάθε μέρα τα καράβια των Αχαιών σου κουβαλούν (…). Έχεις όλα όσα χρειάζονται για να μας φιλέψεις». Ο Αγαμέμνονας έδωσε διαταγή να στρωθούν τραπέζια. Όταν απόκαμαν να τρωγοπίνουν, πήρε τον λόγο ο Νέστορας και πρότεινε αυτό που όλοι σκέφτονταν: Ο Αγαμέμνονας να συμφιλιωθεί με τον Αχιλλέα. Ο βασιλιάς των Μυκηνών παραδέχτηκε ότι ήταν λάθος του να τσακωθεί μαζί του, καθώς ο Αχιλλέας «πολύ στρατό αξίζει». Θα επέστρεφε την Βρισηίδα, την οποία ο ίδιος ποτέ δεν ατίμασε, και μαζί της ολόκληρη περιουσία: Επτά τρίποδες, δέκα τάλαντα χρυσάφι, είκοσι αστραφτερούς λέβητες, δώδεκα άλογα και τις επτά γυναίκες από τη Λέσβο που ο Αχιλλέας του είχε δώσει. Και υποσχέθηκε ότι θα του έδινε σύζυγο όποια από τις τρεις κόρες του διάλεγε (Χρυσόθεμη, Λαοδίκη, Ιφιάνασσα), χωρίς ο ίδιος να ζητήσει προίκα. Αντίθετα, θα του έδινε πλούσια γαμήλια δώρα. Κι ακόμα, ο Αγαμέμνονας ήταν πρόθυμος να παραχωρήσει στον Αχιλλέα επτά πολιτείες, να τις εκμεταλλεύεται.
Οι λοιποί βρήκαν ικανοποιητική την προσφορά. Σχηματίστηκε αντιπροσωπεία από τους Φοίνικα (παιδαγωγό του Αχιλλέα), Αίαντα του Τελαμώνα και Οδυσσέα. Ο Νέστορας τους έδωσε συμβουλές, πώς να χειριστούν το ζήτημα. Όταν οι τρεις τους έφτασαν στη σκηνή του Αχιλλέα, εκείνος έβαλε σούβλες κι έψησε κρέατα και τους κάθισε να φάνε και να πιούνε, γι’ ακόμα μια φορά μέσα στην ίδια νύχτα. Παρ’ όλο, όμως, που τους δέχτηκε φιλικά, απέρριψε την προσφορά. Δεν σκόπευε να συμφιλιωθεί με τον Αγαμέμνονα αλλά αντίθετα, την επομένη κιόλας, θα σηκωνόταν να φύγει από την Τρωάδα.
Μάταια, προσπάθησε να του γυρίσει τα μυαλά ο Φοίνικας που του έφερε ως παράδειγμα την οργή του Μελέαγρου, την για πολλούς πηγή έμπνευσης του Ομήρου για να στήσει την υπόθεση της Ιλιάδας. Σ’ ένα μόνο τα λόγια του Φοίνικα τον έκαναν να αλλάξει: Δεν θα έφευγε. Θα έμενε στην Τρωάδα, ώσπου ο Έκτορας θα έφτανε ως τα καράβια. Τότε, θα υπερασπιζόταν τα δικά του. Ως εκεί, όμως. Στις μάχες δεν επρόκειτο να ξαναμπεί.
Ο Φοίνικας έμεινε να κοιμηθεί στη σκηνή του Αχιλλέα. Οι άλλοι δυο της αντιπροσωπείας γύρισαν άπρακτοι στη σκηνή του Αγαμέμνονα. Ο Διομήδης έπεισε την ομήγυρη να μη φύγουν οι Αχαιοί αλλά να παραμείνουν και να συνεχίσουν την πολιορκία. Πήγαν όλοι για ύπνο.
(τελευταία επεξεργασία, 12 Φεβρουαρίου 2022)