Ξύπνησε κάποια στιγμή από τον γλυκό του ύπνο ο Δίας και κοίταξε γύρω του. Η Ήρα ήταν δίπλα του αλλά στην πεδιάδα ο Ποσειδώνας έτρεχε ανάμεσα στους Αχαιούς που είχαν πάρει στο κυνήγι τους Τρώες. Πράσινοι από τον φόβο τους αυτοί, προσπαθούσαν να φτάσουν στα άρματά τους και να φύγουν. Ο χώρος ήταν σπαρμένος από τα σώματα των νεκρών.
Ο Δίας κατάλαβε αμέσως το παιχνίδι που του έπαιξε η Ήρα και φούντωσε από τον θυμό του. Τις πάτησε τις φωνές, απειλώντας την με σκληρή τιμωρία. Εκείνη τον έπεισε ότι δεν ήταν υπεύθυνη για τις πρωτοβουλίες του Ποσειδώνα. Ο Δίας την έστειλε στον Όλυμπο με την εντολή να πει στην Ίριδα και τον Απόλλωνα να εμφανιστούν μπροστά του.
Όταν η Ήρα βρέθηκε στον Όλυμπο, έκανε την αυτοκριτική της που θέλησε να πάει εναντίον του αρχηγού των θεών και άντρα της, ενώ οι λοιποί θεοί την κοιτούσαν με συμπόνια. Μόνο ο Άρης είχε αλλού τον νου του. Ο γιος του, ο Ασκάλαφος, είχε σκοτωθεί από τον Δηίφοβο. Ο Άρης μελετούσε εκδίκηση. Οι άλλοι θεοί τον συγκράτησαν. Αν μπερδευόταν κι αυτός στον πόλεμο τούτη την ώρα, ο Δίας θα παρατούσε τα παιχνίδια του στην τρωική γη και θα γυρνούσε στον Όλυμπο, να ξεσπάσει επάνω τους.
Ειδοποιημένοι από την Ήρα, ο Απόλλωνας και η Ίριδα έσπευσαν στην Ίδη, όπου ο Δίας τους περίμενε. Ο αρχηγός των θεών ανέθεσε στην ίριδα να μεταφέρει στον Ποσειδώνα διαταγή να φύγει αμέσως από το πεδίο της μάχης και στον Απόλλωνα να ανασυγκροτήσει τους Τρώες. Άλλο που δεν ήθελε αυτός. Έφυγε να βρει τον Έκτορα. Ο Ποσειδώνας όμως αρνιόταν να αφήσει τη μάχη. Ο Δίας ήταν πρώτος ανάμεσα σε ίσους. Δεν είχε δικαίωμα να διατάζει. Η Ίριδα τον έπεισε πως ο αρχηγός των θεών είχε και το δικαίωμα και την δύναμη να επιβάλει τη θέλησή του. Θυμωμένος ο Ποσειδώνας χώθηκε στα βάθη της θάλασσας. Οι Αχαιοί ένιωσαν αμέσως την απουσία του.
Την ίδια ώρα, ο Απόλλωνας έδινε θάρρος στον Έκτορα να ξαναμπεί στη μάχη. Τον είδαν οι Αχαιοί και τρόμαξαν. Πίστευαν πως είχαν απαλλαγεί από δαύτον. Ο Θόας πρότεινε να σταλεί ο στρατός των Αχαιών στα καράβια και να μείνουν οι ήρωες αρχηγοί στο τείχος, με σκοπό να αποκρούσουν την τρωική αντεπίθεση. Όμως, οι Τρώες έκαναν μαζική επίθεση, με επικεφαλής τον Έκτορα στον οποίο αθέατος ο Απόλλωνας άνοιγε δρόμο. Οι Αχαιοί αντιστέκονταν κι ο τόπος γέμιζε πτώματα κι από τις δυο μεριές. Ο θεός έσεισε την ασπίδα του και κοίταξε τους Αχαιούς κατάματα. Το έβαλαν στα πόδια. Οι Τρώες τους κυνήγησαν. Ο Έκτορας σκότωσε τον Στιχίο και τον Αρκεσίλαο. Ο Αινείας τον Μέδοντα και τον Ίασο. Ο Πολυδάμας τον Μηκιστέα. Ο Πολίτης τον Εχίο. Ο Αγήνορας τον Κλονίο. Ο Πάρης τον Δηίοχο.
Ο Έκτορας σήμανε γενική επίθεση. Μπροστά, ο Απόλλωνας γέμισε την τάφρο, να μπορούν να περάσουν τα άρματα, και γκρέμισε τα τείχη. Ο δρόμος ως τα καράβια ήταν πια ανοικτός για τους Τρώες που εύκολα έφτασαν ως εκεί. Η μάχη πήρε δραματική τροπή.
Οι κραυγές των αντιπάλων έφτασαν ως τη σκηνή του τραυματισμένου Ευρύπυλου που τον περιποιόταν ο Πάτροκλος. Βγήκε και είδε τους Αχαιούς άσχημα στριμωγμένους. Παράτησε τον Ευρύπυλο και κίνησε για τη σκηνή του Αχιλλέα, να του ζητήσει να τον αφήσει να οδηγήσει τους Μυρμιδόνες στη μάχη, όπως τον είχε συμβουλεύσει ο Νέστορας.
Στα καράβια, οι Αχαιοί αντιστέκονταν γενναία, ενώ οι Τρώες προσπαθούσαν να τους βάλουν φωτιά. Ο Κλυτίος σκοτώθηκε από τον Αίαντα, πριν να προλάβει να πυρπολήσει ένα από αυτά. Ο Έκτορας εξακόντισε το δόρυ του πάνω στον Αίαντα. Ο Αίαντας το απέφυγε κι αυτό βρήκε κατάστηθα τον Λυκόφρονα.
Με παρακίνηση του Αίαντα, ο Τεύκρος πήρε το τόξο του. Η πρώτη ριξιά βρήκε τον Κλύτο στον λαιμό. Δεύτερη δεν μπόρεσε να ρίξει καθώς ο Δίας φρόντισε να σπάσει η χορδή του τόξου. Οι Τρώες κατάλαβαν την θεϊκή επέμβαση και ρίχτηκαν πάνω στους Αχαιούς με μεγαλύτερη ορμή. Ο Αίαντας παρακίνησε τους δικούς του να αντισταθούν. Στην ώρα, ο Έκτορας σκότωσε τον Σχεδίο, αρχηγό των Φωκέων, και ο Αίαντας τον Λαοδάμα, γιο του Αντήνορα κι αρχηγό των πεζών. Κι ο Πολυδάμας σκότωσε τον Ώτο, στρατηγό των Επειών.
Η μάχη συνεχιζόταν πολύνεκρη. Ο Έκτορας έφτασε ως το καράβι του Πρωτεσίλαου. Ζήτησε να του φέρουν φωτιά να το κάψει. Ο ένας μετά τον άλλο, δώδεκα Τρώες προσπάθησαν να του φέρουν αναμμένους δαυλούς. Και οι δώδεκα έπεσαν νεκροί από το δόρυ του Αίαντα που καιροφυλακτούσε.
(τελευταία επεξεργασία, 18 Φεβρουαρίου 2022)