II. ΝΕΜΕΑ

Μόλις τέσσερα χλμ. μήκος και δύο πλάτος έχει η κοιλάδα της Νεμέας. Οι αρχαίοι κάτοικοί της ποτέ δεν έστησαν ανεξάρτητο κράτος. Λάτρευαν τον Δία και θυσίαζαν στον θεοποιημένο ήρωα, Άδραστο. Σε μια μεγάλη σπηλιά, ορατή και σήμερα, πίστευαν ότι ζούσε το φοβερό λιοντάρι της Νεμέας που ο Ηρακλής σκότωσε κι έκανε ρούχο του τη λεοντή. Ο ναός του Δία προσδιόριζε το ιερό της Νεμέας που έγινε θρησκευτικό κέντρο των Πελοποννησίων και αναδείχτηκε σε πανελλήνιο τόπο λατρείας, καθώς εκεί ιδρύθηκαν τα Νέμεα, οι πανελλήνιοι αγώνες που τελούνταν κάθε δύο χρόνια.

Η ίδρυσή τους ανάγεται στα χρόνια της εκστρατείας των «Επτά επί Θήβας»:

Κάποια στιγμή, οι γυναίκες της Λήμνου έμαθαν ότι η Υψιπύλη είχε φυγαδεύσει τον πατέρα της και την καθαίρεσαν από βασίλισσα. Την καταδίκασαν σε θάνατο αλλά εκείνη κατάφερε να το σκάσει, φεύγοντας με κάποιο πλοίο. Στ’ ανοιχτά, το πλοίο δέχτηκε επίθεση από πειρατές. Η Υψιπύλη πουλήθηκε σκλάβα στον βασιλιά της Νεμέας, Λυκούργο. Η βασίλισσα γυναίκα του της ανέθεσε να προσέχει το μωρό τους που το έλεγαν Οφέλτη.

Κάποια μέρα, από εκείνα τα μέρη πέρασαν οι επτά ήρωες που έκαναν εκστρατεία εναντίον της Θήβας («Επτά επί Θήβας»). Διψούσαν, είδαν την Υψιπύλη και τη ρώτησαν πού θα βρουν νερό. Εκείνη ακούμπησε το μωρό στο χώμα και τους πήγε ως μια κοντινή πηγή. Γυρνώντας, βρήκε το μωρό νεκρό: Το είχε δαγκώσει φίδι.

Πίσω στη Λήμνο, τα παιδιά της Υψιπύλης από τον Ιάσονα, ο Εύηνος και ο Νεβροφόνος, είχαν μεγαλώσει. Τριγυρνούσαν δεξιά κι αριστερά αναζητώντας τη μητέρα τους. Βρέθηκαν στη Νεμέα, την ημέρα που γίνονταν «ταφικοί αγώνες» στη μνήμη του Οφέλτη. Όχι μόνο νίκησαν αλλά και αναγνώρισαν την Υψιπύλη από μια χρυσή κληματόβεργα που φορούσε και που ήταν το «οικόσημο» της οικογένειάς τους. Μαθαίνοντας ο βασιλιάς, ποιαν είχε σκλάβα, την ελευθέρωσε.

(Έθνος της Κυριακής, 2001 – 2002) (τελευταία επεξεργασία, 30.7.2011)