Μαγνητόφωνο
Μόλις ένα χρόνο μετά την παρουσίαση του φωνογράφου του στις ΗΠΑ (1877), ο Τόμας Άλβα Έντισον σκέφτηκε (1878) και τη μαγνητική εγγραφή του ήχου που όμως δεν περπάτησε. Τη χρονιά εκείνη, ο Δανός Βάλντεμαρ Πούλσεν ήταν μόλις εννιά χρόνων. Κακός μαθητής ως το τέλος των σπουδών του, έπιασε δουλειά ως τεχνικός στον οργανισμό τηλεπικοινωνιών της πατρίδας του. Στα 1898, παρουσίασε την εφεύρεσή του, το «τηλεγραφόφωνο»: Μια μέθοδο που επέτρεπε την μαγνητική εγγραφή του ήχου πάνω σε ατσαλόσυρμα. Η ανακάλυψή του είχε το πλεονέκτημα της πολλαπλής χρήσης: Ο ιδιοκτήτης της συσκευής μπορούσε να σβήσει τον ήχο και να «γράψει» άλλον άπειρες φορές.
Η κατασκευή ήταν δύσχρηστη αλλά άνοιξε νέους δρόμους. Στα 1928, ο Γερμανός μηχανικός Fritz Pfleumer επέδειξε στους δημοσιογράφους μια συσκευή μαγνητικής εγγραφής σε ταινία επικαλυμμένη με σκόνη χάλυβα. Στα 1930, συσκευή μαγνητικής εγγραφής ήχου παραγγέλθηκε από το ραδιόφωνο του BBC και κατασκευάστηκε από τον Γουλιέλμο Μαρκόνι. Όμως, η εταιρεία AEG ήταν αυτή που, το 1932, εφάρμοσε την ιδέα του Pfleumer και ξεκίνησε την βιομηχανική παραγωγή της συσκευής του, την οποία ονόμασε «μαγνητόφωνο». Η πρώτη μαγνητική ταινία ήχου κατασκευάστηκε στα 1934 από τη γερμανική BASF.
Σχεδιασμένο αρχικά για να χρησιμοποιηθεί κυρίως από τους ραδιοφωνικούς σταθμούς για «προεγγραφές εκπομπών», το μαγνητόφωνο είχε αρκετά μεγάλες διαστάσεις. Με την πάροδο του χρόνου, εξελίχθηκε σε βολικό «έπιπλο» που μπορούσε να χρησιμοποιείται και στα σπίτια, χρησιμοποιώντας μαγνητοταινίες σε ρολούς. Η επανάσταση ήρθε στα 1963, χρονιά που η ολλανδική εταιρεία Φίλιπς παρουσίασε το κασετόφωνο. Ξεκίνησε ο πόλεμος της κασέτας με τους δίσκους βινυλίου.
Το κασετόφωνο και η από το 1954 εφεύρεση των ραδιοφώνων τρανζίστορς έδωσε την ιδέα στην ιαπωνική Sony να παρουσιάσει (στα 1979) το «κασετόφωνο Woundabout». Έμεινε να λέγεται «walkman» και κατέκτησε τις αγορές, καθώς εξελίχθηκε στο αγαπημένο φετίχ της νεολαίας και όχι μόνο. Το φορητό κασετόφωνο καταργήθηκε, στα τέλη του 2010, όταν η Sony το απέσυρε από τις αγορές. Έπεσε θύμα της ψηφιακής μουσικής.
(Έθνος της Κυριακής, 6.9.2009) (τελευταία επεξεργασία, 25.9.2010)