Αρχικά, ο Forest Corry Parry (1915 – 2005) πήγαινε για γεωπόνος. Στα 1942, με τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο σε εξέλιξη, μπήκε στη Ναυτική Ακαδημία. Όταν αποφοίτησε (1945), ο πόλεμος έβαινε προς τη λήξη του. Μετείχε στον πόλεμο της Κορέας, ανδραγάθησε και, στα 1952, αποστρατεύτηκε. Παντρεύτηκε την αγαπημένη του Δωροθέα κι εργάστηκε σε μια βιομηχανία πλαστικών συσκευασίας. Στα 1957, βρέθηκε στην IBM να αναπτύσσει συστήματα που να επιτρέπουν υψηλές ταχύτητες στην εκτύπωση. Ειδικεύτηκε στις κεφαλές ανάγνωσης.
Στα 1960, η κυβέρνηση των ΗΠΑ ανέθεσε στην IBM να βρει και να παράγει ένα σύστημα ασφαλείας. Με την ως τότε πείρα του, ο Parry σκέφτηκε να προσαρμόσει τα αποθηκευμένα σε μαγνητική ταινία δεδομένα σε μια πλαστική κάρτα που να διαβάζεται από μια μικροσκοπική κεφαλή. Όμως, τα αποθηκευμένα στοιχεία καταστρέφονταν, όποια κόλλα κι αν χρησιμοποιούσε για να εφαρμόσει την ταινία στο πλαστικό. Πήρε ταινίες και πλαστικές πλάκες στο σπίτι του, για να συνεχίσει εκεί να πειραματίζεται. Η Δωροθέα σιδέρωνε αλλά κατάλαβε ότι κάτι τον απασχολούσε και τον ρώτησε, τι έχει. Της εξήγησε το πρόβλημά του. Εκείνη πήρε μια μαγνητική ταινία και τη σιδέρωσε πάνω σε μια πλαστική πλάκα. Το πρόβλημα είχε λυθεί. Το ζευγάρι έγινε πλούσιο.
Ο Jerome Svigals εργαζόταν στο τμήμα προηγμένων συστημάτων της IBM. Ανέλαβε να δημιουργήσει αποδεκτά από τις διεθνείς αγορές πρότυπα ταινιών και κωδικών με αρχεία πληροφοριών, πεδία ελέγχου και κανόνες παραγωγής. Ο Διεθνής Οργανισμός Τυποποίησης αποδέχτηκε τις εισηγήσεις του (φυσικές ιδιότητες της κάρτας, μέγεθος, ευελιξία, θέση του magstripe, μαγνητικά χαρακτηριστικά, καθώς και μορφές δεδομένων). Οι μαγνητικές κάρτες μπήκαν στη ζωή μας: Αντικατέστησαν τα κλειδιά στις πόρτες δωματίων σε ξενοδοχεία, αντικατέστησαν τα κέρματα στους τηλεφωνικούς θαλάμους και αξιοποιήθηκαν ιδιαίτερα στην κινητή τηλεφωνία. Ο Svigals δημιούργησε Ινστιτούτο παροχής συμβουλών σε τράπεζες και λοιπούς πελάτες, που τον έκαναν πάμπλουτο. Το επόμενο βήμα ήταν οι «έξυπνες κάρτες».
(Έθνος της Κυριακής, 8.8.2010) (τελευταία επεξεργασία, 20.9.2010)