Ηλεκτρική σκούπα
Η πρώτη απορροφητική σκούπα ήταν… χειροκίνητη και χρειαζόταν δυο χειριστές για να λειτουργήσει: Ο ένας γυρνούσε μια μανιβέλα και ο άλλος έσερνε τον σωλήνα που απορροφούσε σκόνη και σκουπίδια. Την επινόησε (1869) κάποιος κύριος ΜακΓκάφεϊ, στο Σικάγο. Πουλιόταν 25 δολάρια, ποσό τρομακτικό για την εποχή. Όλες οι σκούπες του, εκτός από δυο που σώζονται στο μουσείο της Hoover, καταστράφηκαν στη μεγάλη πυρκαγιά του Σικάγου (1871).
Την ίδια χρονιά (1871), γεννήθηκε στη Βρετανία ο μηχανικός Χούμπερτ Σέσιλ Μπουθ. Κάποια μέρα, είδε σε ένα τρένο να καθαρίζουν τα καθίσματα με πεπιεσμένο αέρα που σήκωνε σύννεφα σκόνης. Σκέφτηκε ότι το σωστό θα ήταν τα καθίσματα να καθαρίζονται με κάποιο μηχάνημα που θα «ρουφούσε» σκόνες και σκουπίδια. Βάλθηκε να το κατασκευάσει. Στις 30 Αυγούστου 1901, με υπερηφάνεια, παρουσίασε την εφεύρεσή του στα ανάκτορα του Μπάκιγχαμ. Λειτουργούσε είτε με ηλεκτρικό είτε με βενζινοκινητήρα.
Μόνο που το μηχάνημά του ήταν τεράστιο. Το φόρτωσε στην καρότσα μιας άμαξας κι αποφάσισε να γίνει καθαριστής. Έστηνε την άμαξα έξω από ξενοδοχεία και μεγάλα σπίτια, περνούσε τη σωλήνα από τα παράθυρα και καθάριζε χαλιά και πατώματα έναντι λογικής αμοιβής. Στα 1902, καθάρισε τα γαλάζια χαλιά του αβαείου του Γουεστμίνστερ, όπου πραγματοποιήθηκε η στέψη του βασιλιά Εδουάρδου Ζ’.
Στα επόμενα δυο τρία χρόνια, κάποιοι άλλοι κατάφεραν να μειώσουν τον όγκο της σκούπας αλλά, στα 1906, στο Οχάιο των ΗΠΑ, ο Τζέιμς Μάρεϊ Σπένγκλερ συνδύασε έναν ανεμιστήρα, ένα κουτί και μια μαξιλαροθήκη, πρόσθεσε και μια περιστρεφόμενη βούρτσα κι έστησε την πρώτη αληθινά ηλεκτρική σκούπα. Ο ξάδελφός του, W. H. Hoover, είχε στήσει από το 1900 ένα εργοστάσιο δερμάτινων ειδών. Ήταν άσχετος με τις ηλεκτρικές συσκευές αλλά είδε λαμπρό μέλλον στην εφεύρεση του συγγενή του. Αγόρασε την πατέντα για «τριάντα αργύρια». Οι ηλεκτρικές σκούπες του σάρωσαν τις αγορές. Τα δερμάτινα εγκαταλείφθηκαν και η Hoover εξελίχθηκε σε γίγαντα παραγωγής οικιακών ηλεκτρικών συσκευών.
(Έθνος της Κυριακής, 3.5.2009) (τελευταία επεξεργασία, 24.10.2010)